De traditionele lactaattest is niet compleet

Tegenwoordig gaat elke serieuze amateurrenner naar een sportmedisch centrum voor een lactaattest. Door tijdens een oplopende inspanning telkens een druppeltje bloed te prikken en het lactaat (melkzuur) te meten, bepalen ze je aerobe en anaerobe drempel (FTP). Dit is een uitstekende basis om je trainingszones af te stellen, maar het vertelt ons als coach maar het halve verhaal.

Een lactaattest vertelt ons namelijk álles over je verzuring, maar nagenoeg niets over je brandstofverbruik. En juist die brandstof – je koolhydraten en bloedsuiker – is de beperkende factor tijdens elke wedstrijd of toertocht die langer duurt dan twee uur.

Glucose: de brandstof van je spieren

Wanneer we bij YVH Coaching een uitgebreide inspanningstest afnemen, meten we naast het melkzuur óók structureel je bloedglucose. Glucose (bloedsuiker) is de primaire en meest efficiënte brandstof voor je brein en je spieren bij hogere intensiteiten. Je spieren hebben een beperkte voorraad koolhydraten opgeslagen in de vorm van glycogeen. Zodra je over je vetverbrandingsdrempel (aerobe drempel) heengaat, begint je lichaam razendsnel deze suikers te verbranden.

Door tijdens de test elke paar minuten je bloedsuikerspiegel te meten, kunnen we een exacte 'verbrandingscurve' tekenen. We zien op de watt nauwkeurig bij welke hartslag jouw lichaam begint te teren op zijn kostbare suikerreserves, en nog belangrijker: hoe snel die bloedsuikerspiegel begint te dalen als de inspanning zwaarder wordt.

Het mysterie van de hongerklop opgelost

Dit inzicht is cruciaal om de welbekende hongerklop te voorkomen. Veel renners eten en drinken in de koers puur op gevoel, of hanteren een standaard regel ("één bidon en één reep per uur"). Maar we zijn fysiologisch allemaal verschillend. De ene renner verbrandt bij 250 watt nauwelijks suiker, terwijl de andere bij diezelfde wattage al zijn reserves erdoorheen jaagt.

Als we tijdens de test zien dat jouw bloedsuiker al in je Tempo-zone (Zone 3) drastisch daalt, weten we dat jij een agressieve voedingsstrategie nodig hebt op de fiets. Drink je dan pas in het tweede uur van de koers je eerste gelletje? Dan ben je fysiologisch gezien al te laat en ga je gegarandeerd parkeren in de finale.

Maatwerk voor op de fiets

Met de data uit je glucosemeting kunnen we een wiskundig sluitend voedingsplan voor je opstellen. We weten exact hoeveel gram koolhydraten je per uur moet innemen (bijv. 60g, 90g of zelfs 120g per uur) om te voorkomen dat je bloedsuiker crasht. Dit betekent dat je op het beslissende moment – die laatste zware beklimming of de finale sprint – wél nog de energie hebt om te demarreren, terwijl je concurrenten met een lege tank achterblijven.

Voeding is de vierde discipline in het wielrennen. Laat je voedingsplan niet over aan het toeval, maar baseer het op de harde fysiologische data van jouw eigen lichaam.