Een monster bedwing je niet met paniek

Ieder jaar zie ik atleten in september of oktober volledig in paniek raken. Ze kijken naar de gigantische afstand van de Hel van Kasterlee en denken dat hun voorbereiding "te licht" is. Ze beginnen wanhopig uren te maken, gooien hun schema om en draaien hun lichaam de vernieling in nog voordat de winter is begonnen.

Dit is de allereerste grote fout. Het overgrote deel van je voorbereiding draait simpelweg om het bouwen van een gigantische aerobe basis (Zone 1 en 2). Dat voelt traag en soms "te makkelijk", maar het is het enige fundament dat voorkomt dat je tijdens de afsluitende 30 kilometer volledig geparkeerd staat. Vertrouw op het proces en het schema; paniektraining resulteert in december enkel in een overtraind lichaam.

Fout 2: darmklachten door een ongetrainde maag

De theorie is simpel: voor een inspanning van meer dan acht uur moet je massa's koolhydraten eten. Veel atleten lezen dat ze 90 tot 120 gram koolhydraten per uur naar binnen moeten werken. Wat ze echter vergeten, is dat de maag en darmen een spiergroep op zich zijn. Als je in de trainingen enkel op water en een enkele banaan rijdt, en op de wedstrijddag plotseling je maag bombardeert met 100 gram maltodextrine per uur, is het resultaat catastrofaal.

Darmkrampen, misselijkheid en het beruchte "dixie-syndroom" zijn de voornaamste redenen voor opgaves in Kasterlee. Je moet je maag in de maanden voorafgaand letterlijk trainen (gut training) om die grote hoeveelheden suikers en gels op te kunnen nemen tijdens zware inspanning in de kou.

Fout 3: het gebrek aan specifieke combinatietrainingen

Je kunt een fantastische fietser zijn en een geweldige loper, maar een duatlon is geen optelsom van twee losse sporten. Het is een compleet andere neurologische en fysiologische belasting. De derde fatale fout is het gebrek aan koppeltrainingen (brick sessions).

Als je na 115 kilometer ploeteren door de kempense modder van je mountainbike stapt, zijn je quadriceps en heupbuigers extreem verkort en verzuurd. De transitie naar een loophouding is een gigantische shock voor je biomechanica. Als je dit in de training nooit gesimuleerd hebt, lopen je kuiten of hamstrings in de eerste 5 kilometer van de afsluitende run onverbiddelijk vast in kramp.

Fout 4: de kou onderschatten

Tot slot: thermoregulatie. Fietsen en lopen bij het vriespunt of in de snijdende regen trekt je energiereserves dubbel zo snel leeg. Je lichaam verbrandt ongekend veel calorieën puur om je organen warm te houden. Atleten kleden zich vaak te dun (waardoor ze onderkoeld raken) of juist veel te dik (waardoor ze kapot zweten, nat worden, en daardóór onderkoeld raken op de fiets).

Een succesvolle "Hel" vereist kledingmanagement in laagjes, data-analyse over je vetverbranding, en een ijzersterk voedingsplan. Een wedstrijd van dit kaliber doe je er niet zomaar even bij.